High ress modellen zijn een leuke indicatie om te zien wat er mogelijk is qua buienmodes. Ook werkt de gesimuleerde reflectiviteit fijn om te zien of modellen discrete cellen snel upscale laten gaan ja of nee. jezelf pinpointen op een gesimuleerde cell (ongeacht de buienmodes) aan de hand van high ress modellen is altijd tricky. Klopt het forecast regime wel met de actualiteit? Is er niet meer bewolking aanwezig in het brongebied, wat doen eventuele coldpools? Noem maar op. Tal van variabelen die in het daadwerkelijke chasen meegenomen moeten worden om niet naast de pot te pissen.
Uiteindelijk was de case van 9 juli 24 eentje zoals je deze betrekkelijk weinig ziet in de lage landen. Een discrete long-track supercell gevolgd door meerdere boogsegmenten. Allemaal fraai genoeg voor fotogenieke fratsen, en tevens ''langzaam'' genoeg om met gemak bij te houden tijdens het chasen.
De supercell in kwestie. Prachtig exemplaar ondanks de high based fratsen. Fijne contrasten, leuke inflow structuren en een prachtig visueel schouwspel van kolkende structuren.
De bow echo achter de supercell. Boos, contrastvol, sterk. Zo mogen de buitjes wel vaker ogen in de lage landen.